Feminite du Bois revisited? Genie de Bois van Keiko Mecheri is niet wat het lijkt te zijn…

Posted on by

Sommige parfums sluiten met mij een onvoorwaardelijk verbond. Zonder enig overleg of aankondiging vooraf. Kruipen onder mijn huid, slaan hun klauwen in mijn ziel en weigeren los te laten. Zeggen, dit is mijn thuis en verleiden me zachtmoedig tot overgave. Geuren die, zodra ze de weg via mijn neus naar mijn hart hebben gevonden, me in verwondering en bewondering tot stilstand brengen. Caught by surprise, door hun schoonheid, zeggingskracht en originaliteit.

Niet veel parfums zitten in deze league. Maar één maakt onmiskenbaar deel uit van dit exclusieve gezelschap. Feminite du Bois van Shiseido. Uitgebracht in 1992 onder regie van toenmalig creatief directeur Serge Lutens, in samenwerking met Pierre Bourbon en Christopher Sheldrake. Deze drie hemelbestormers gaven ceder, een van oudsher veel gebruikt aroma in mannenparfums, de hoofdrol in deze vrouwengeur. Het bracht een schokgolf teweeg in de parfumgemeenschap. Vanaf dat moment werd alles anders.

Helaas is Feminite du Bois al weer jaren geleden uit produktie genomen. Onbegrijpelijk maar waar. Alsof de Franse regering besluit de muziek van Debussy in de ban te doen, de Italianen hun wijngaarden met Sangiovese rooien en onze koningin de Gouden Koets bij het grofvuil zet.

Kennelijk zat het Serge Lutens ook niet lekker. In 2009 heeft hij onder zijn eigen label Feminite du Bois opnieuw uitgebracht. Maar jammergenoeg raakt deze heruitgave me niet zoals zijn oorspronkelijke schepping doet.

De verrassing was groot toen ik deze week Genie de Bois van Keiko Mecheri rook. Even meende ik me in het vroegere bosje van Serge te bevinden. De  spicy opening, het bloemige van de viooltjes. Mijn hart veerde op bij deze onverwachte ontmoeting met een oude liefde. Maar bij nadere inspectie blijken de verschillen groter dan de overeenkomsten.

FEMINITE DU BOIS van Shiseido (1992)
♡ ☆ ♪♪ ≀≀≀ ♀♂ ⎢woods ⎢Uit produktie
Opent zeer spicy en assertief met kardemom, kaneel en kruidnagel.  Op de achtergrond de warme kruidigheid van het cederhout. Knisperende structuur. Er ontstaat een uren durende dans, waar het kruidige openingsakkoord dan leidt, dan volgt.
Op zeker moment ondergaat het parfum een metamorfose. Puntige kruidigheid klapt om in een zijdezachte textuur met perzikachtige en bloemige (viooltjes) aroma’s. Er ontstaat rust en ontspanning in het parfum. Ben nu op het punt beland dat ik alleen nog maar met mijn hoofd kan schudden. Eindeloos lang, complex en intrigerend. Meesterlijk.

GENIE DE BOIS van Keiko Mecheri
☆ ♪♪ ≀≀ ♀♂ €€€⎢woods ⎢Verkrijgbaar bij Skins en keikomecheri.com
Heerlijke melange van specerijen met het accent op kardemom. Zweem van viooltjes. Klein zoetje rondt de opening af. Lichter en speelser dan FdB. Na een kwartier worden de eerste tekenen van een karakterverandering zichtbaar. Specerijen maken plaats voor groene sap- en theeachtige tonen. Doet FdB er ruim drie uur over om een andere gedaante aan te nemen, Genie de Bois heeft hier niet meer dan een klein uur voor nodig. Waar FdB verandert van Yang (spicy) naar Yin energie (fruitig en bloemig), maakt Genie de Bois een tegenovergestelde transformatie door. Van vriendelijk en speels naar streng en beheerst. Klasse, maar voor mij persoonlijk net niet van hetzelfde kaliber als FdB.

Aroma’s volgens Keiko Mecheri: viooltjes, blad van viooltjes, tonkaboon, benzoin en rozenhout

Meer weten over Serge Lutens en zijn Feminite du Bois? Bekijk dan dit schitterende interview met de meester.

Under construction…

Posted on by

Vandaag geen geurnieuws maar nieuws over deze blog.

Afgelopen week heb ik een aantal veranderingen op de website doorgevoerd. Allereerst heeft de Perfume Shopping Guide Amsterdam een aparte pagina gekregen. Je vindt de pagina nu in de horizontale menubalk aan de bovenkant van de website. De adressen en een sneakpeek in het assortiment van de genoemde winkels worden nu apart op de pagina vermeld. Als je en route bent en je hebt op je mobieltje de beschikking over internet, dan hoef je enkel de pagina Perfume Shopping Guide Amsterdam op te roepen en de gids zal je brengen naar de mooiste parfumplekjes in Amsterdam.

Ook is er een pagina Reviews A – Z toegevoegd. Je kunt nu in één oogopslag (en met een beetje scrollen) alle besproken geuren terugvinden.

En vanaf vandaag is er ook de pagina GeurColumns met columns zoals De geur van hond en ander ongerief… en Eau de Bureau ‘Just another day at the office‘.

Ik hoop dat ik je een plezier doe met deze aanpassingen. Als je wil, laat even iets weten. En ideeën ter verbetering van deze site zijn uiteraard altijd van harte welkom.

Five drops of Nº 5…

Posted on by

Mai-o-mai. Wat een leuke en bijzondere reacties op het artikel ‘vintagestress’ van vorige week. Dank. Na een goede nachtrust (echt!) is er nu eindelijk een besluit. De pro’s en con’s zijn tegen het licht gehouden, ik heb gewikt en gewogen. En na met succes een paniekaanval te hebben afgeslagen, heb ik de knoop doorgehakt. Yés.

Tot een paar maanden geleden was Chanel Nº 5, vreemd genoeg een blank spot in mijn parfumuniversum. Ooit heb ik haar in mijn tienerjaren gedragen, maar Cristalle en Nº 19 spraken me meer aan. Sinds die tijd heb ik nooit meer naar haar omgekeken.

Het boek van Tilar Mazzeo The secret of Chanel Nº 5 maakte een einde aan deze onverschilligheid. Een met ontelbare feiten en anekdotes doorwrocht werk over de ontstaansgeschiedenis en het kolossale succes van Le Monstre. Haar boek leest als een thriller.

Wist je bijvoorbeeld dat:

De voornaam van Coco Gabrielle was? Op jeugdige leeftijd was ze een variété-artieste en werd door de theaterbezoekers liefkozend ‘Coco’ genoemd. Dat beviel haar.

Gabrielle na de dood van haar moeder in 1895 door haar vader naar het nonnenklooster Aubazine is gestuurd? Haar voorliefde voor eenvoudige en strenge vormen dateert uit die tijd.

Ernest Beaux, de parfumeur, tien parfums op verzoek van Coco Chanel creëerde en dat ze viel voor nummer 5? Toeval? Vijf was ook haar geluksgetal.

Chanel de parfumeur de opdracht gaf een uiterst kostbaar parfum te maken, zodat de concurrentie ontmoedigd zou worden om het te copiëren?

Beaux, bij de Russische parfum- en cosmeticagigant Rallet, Bouquet de Catherine creërde, als eerbetoon aan Russische keizerin Catherine de Grote? Het nagenoeg zeker is dat de latere Rallet Nº 1, ook door Beaux gemaakt, een copie hiervan was? En Chanel Nº 5 is gebaseerd op dezelfde receptuur?

Er twee verhalen de ronde doen over de achtergrond van het logo? Ofwel Chanel vond haar inspiratie in een medallion in Château Crémat, een bruidstaartachtige villa van een Amerikaanse vriendin in de heuvels van Nice. Maar het kan ook zijn dat ze het motief van de dubbele C’s zag in het haar bekende Château de Chaumont, ooit eigendom van Catharina de Medici, een parfumista…

Chanel gedurende de tweede W.O. goede betrekkingen onderhield met de Duitse bezetter in Parijs? Met politiek had ze niets, vertelde ze. Maar met macht en geld des te meer.

Marilyn Monroe, zonder daar ooit een dime voor te hebben ontvangen, de belangrijkste ambassadeur is geweest in het bestaan van het parfum? De verkoop explodeerde na haar inmiddels legendarische woorden:

Op de vraag “what do you wear in the morning?”, antwoordde ze
“A sweater and a skirt.”
“And in the afternoon?”
“Another sweater, another skirt.”
“What about the evening?”
“The same, but in silk.”
“And at night?”
“Five drops of Nº 5.”

Mijn besluit staat vast. Het flesje wordt geopend. En daarmee volg ik de nipte meerderheid van ‘voor’-stemmers (6-5). Wanneer? Tsja, zodra ik er klaar voor ben, over niet al te lange tijd en op een passend moment. Van de opening zal uitgebreid verslag worden gedaan op deze blog. En zoals beloofd, wordt een decant verloot onder de mensen die hebben gereageerd op de blogpost van 4 mei.

Tijd voor een heel andere vraag. Een intieme, maar goed, die moet ook gesteld kunnen worden op deze blog. Marilyn deed het. Ik doe het niet. Doe jij het? Jezelf parfumeren voor het slapen gaan? Of wordt nu alles anders met Brad Pitt als nieuw boegbeeld van La 5? Ja, je leest het goed. Brad Pitt wordt het nieuwe boegbeeld van Chanel Nº 5. Hè?!

Les Voiles Dépliées, een zomernovelle

Posted on by

Enrico Buccella, onafhankelijk parfumeur van Italiaanse komaf, verraste mij eerder met  zijn Cerchi nell’Acqua parfums. Ik keek dan ook uit naar een kennismaking met zijn nieuwste geesteskinderen die hij dit voorjaar uitbracht onder het Les Voiles Dépliées label. Vier bijzondere parfums die alleen hun verhaal vertellen aan oplettende luisteraars.

DES SALINS
❼ ♪♪ ≀≀ ♀ €€⎢soft floral⎢
Eerst: een boeketje Lelietjes van Dalen in een glazen vaas met vers water. Dan: tikje zepig en stuivend. Hint van dennen. De geur van zongedroogd wasgoed. Een moderne interpretatie van White Linen. Verrassend.

BAYADÈRE
⁇! ♪♪♪ ≀≀≀ ♀♂ €€⎢woods⎢
Pittig kruidig en groen. Puntig en strak geurprofiel. Heel veel kruidnagel, ietwat overheersend. Zweem van Ylang-Ylang. Ontwikkelt na verloop van tijd iets stuivends en een miniscuul zeepje. Eindeloos lang. Een krachtig en fascinerend parfum voor stoere en eigenzinnige types.

EAU SAHARIENNE
☆ ♪ ≀≀ ♀♂ €€⎢woody oriental⎢
Sex on the beach. Zand ruik ik niet in dit parfum, maar wel huid, zweet en andere lichaamsgeuren. Iets pikants en fris piept er tussendoor. Draagt heel dicht op de huid. Eerste half uur verslavend lekker. Eindigt als een namiddagzonnetje, aangenaam warm. Een favoriet.

POTICHE
☆ ♪♪ ≀≀ ♀ €€⎢floral oriental⎢
Opent fris zurig met op de achtergrond een licht zoetje van vanille. Tere bloemetjes, zijdezachte poeder en iets romigs. Een kruidige toon houdt het parfum spannend en voorkomt dat het weeïg wordt. Eindigt zacht en teder als een wiegeliedje. Troostparfum.

De vier parfums lezen als een novelle. Een verhaal over het ochtendfrisse meisje Des Salins dat op een zonnig Italiaans strand de stoere en sexy Bayadère ontmoet. Eén blik op het tweetal en het is onmiddellijk duidelijk: dit wordt een broeierige middag. Negen maanden later wordt een wonderschoon kindje geboren dat de naam Potiche draagt. Of ze lang en gelukkig leven, daar doet de parfummeesterverteller Buccella geen uitspraak over. We zullen geduld moeten hebben tot het verschijnen van zijn vijfde parfum. Ik kijk er naar uit.

Allen verkrijgbaar bij Aafke’s, ook in een samplekitje met alle vier de parfums.

 

Vintagestress

Posted on by

Heb ik al eens verteld over mijn vintageverzamelwoede? Mijn voortdurende strooptocht op de internetsnelweg, zoekend naar oude flesjes parfum?

Een nogal verslavende hobby, en zoals het een serieuze hobby betaamt: kostbaar, risicovol en tijdrovend. Ik vrees dan ook dat ik alle kenmerken heb van een hardcore verzamelaar, want ik ben gulzig, irrationeel en onverzadigbaar.

Komt er een oude Narcisse Noir van Caron, Emeraude van Coty, Shalimar van Guerlain of een ander glorieus reukwater uit vervlogen tijden voorbij, dan zit ik met hartkloppingen achter mijn computerscherm. Mijn geest bevindt zich onmiddellijk in een staat van opperste alertheid en mijn ogen onderzoeken de foto’s minutieus. Ik probeer een inschatting te maken van de leeftijd en de conditie van het parfum. En probeer het stemmetje in mijn hoofd dat me tot rede wil manen te negeren. Soms lukt dat.

Zoals twee weken geleden, toen niets minder dan de heilige graal op mijn beeldscherm verscheen. Het meest verkochte parfum aller tijden, in 1921 op de markt gebracht. Bijnaam ‘le monstre’. Van 1924 tot circa 1950 gebotteld in flessen met een platte stopper. En, oh hemel. Dit exemplaar heeft een platte stopper en is gesealed met koord en uienvelletje. En oh my god, 60 ml parfum. Dit moet ik hebben. Ik – moet – dit – hebben.

Bye bye rede.

Het ritueel dat volgt verloopt volgens protocol.
‘En Tee, hoeveel wil je hiervoor uitgeven?’
‘…’
‘Get real. Ja, dat zou ik ook wel willen, maar dat is geen reëel bod. Toe, niet van dat benauwde.’
‘…’
‘Nee, ook voor dat bedrag gaat het niet lukken. Kom op, dit is zeldzaam. ZELDZAAM zeg ik je. Doe eens ruig.’
‘…’
‘Goed zo, dat lijkt er meer op. Hé sh*t, iemand biedt nog meer. Verdorie. Goed, dan nog maar wat dollartjes er bovenop. Dat zal je leren, ha.’

Gespannen kijk ik naar mijn computerscherm tot het bevrijdende groene kader verschijnt met ‘je bent de hoogste bieder…’. Zucht. Borstademhaling gaat over in buikademhaling. Voor nu even rust.

Twee dagen later loopt om twee uur ‘s nachts de veiling af dus de buit is nog niet definitief binnen. Of ik er voor op blijf? Nee, ik kijk wel uit. Die tijd heb ik gehad. Slecht voor je nachtrust, heel slecht voor je hart en nog slechter voor je bankrekening.

Maar stel je nu toch eens voor. Een fles van pak ‘m beet 70 à 80 jaar oud. Ongekuist door IFRA reguleringen en barstensvol bijzondere grondstoffen die vandaag de dag nauwelijks meer verkrijgbaar zijn. Sandelhout uit Mysore, natuurlijke musk en civet en de mooiste iris en jasmijn. Een flesje dat decennialang niet is aangeraakt. Misschien wel jaren zorgvuldig weggeborgen in een hoekje van de lingerielade. Het geschenk van een geheime aanbidder of het laatste kado van een overleden geliefde. Ongeopend om tot aan de dood de herinnering levend te houden.

Sinds een week kijk ik verliefd naar een absolute trofee, een van de topstukken in mijn vintageverzameling. Een flesje Chanel no.5, 60 ml. parfum, met platte stopper. Inderdaad, hij is de mijne geworden.

Al talloze keren heb ik het flesje uit de doos gehaald en in mijn handen gehouden. Aan het koord gepulkt. Aan de fles gesnuffeld. Dolgraag wil ik het parfum ruiken. Maar ja, dan moet het koortje worden doorgeknipt, het uienvelletje gepeld en gaat iets unieks en zeldzaams verloren. Het zou zo maar een van de laatste dichte flessen uit deze periode kunnen zijn. De gedachte alleen al zorgt voor een verhoogde hartslag en schuldgevoelens. Wat te doen. Openen? De delicate geur bevrijden uit zijn gevangenis? Of dichtlaten? Ik kan er maar geen besluit over nemen. Wat nu?

Ik laat jou, de lezer van mijn blog, besluiten. Vertel me wat jij zou doen en waarom. Meeste stemmen gelden. Als de meerderheid de fles zou openen, dan gebeurt dat volgende week. Als de meerderheid hem dicht zou laten, dan blijft ie (vooralsnog) dicht.

En? Wat zou jij doen?

 

Cinabre van Maria Candida Gentile ‘pas op, ze bijt…’

Posted on by

Let me ride on your back
And gallop among the clouds
Stopping for a drink of ambrosia
Let me look up in the sky and see eternity
See the rain fall on newborns
Heal my scars cut off all the deadwood
Build a holy fire in honour of death
And fall asleep on the moon

 Jim Hawks’ Ride The Dragon

Cinabre. Drakenbloed. Bloed van een mythisch dier. Onoverwinnelijk, woest en afschrikwekkend. Met een dikke huid, zwiepende staart en geelgloeiende ogen. Bewaker van kostbaarheden, koningen en maagden.

Cinabre is ook de naam van de rode hars die, na een insnede, opwelt uit de bladeren en bast van de Dracaena Draco. Een stofje dat behoort tot de basisuitrusting van elke magiër en een belangrijk bestanddeel van mysterieuze elixers ter verlenging van het leven.

Apothekers maken er poeder van en geven het in papier gevouwen mee bij hoofdpijnklachten, diarree en aandoeningen van de luchtwegen. Ook wordt gefluisterd dat de diep roodbruine lak van de Stradivarius viool er zijn bijzondere glans aan te danken heeft.

Sinds 2009 is er ook een parfum met de naam Cinabre. Zou er een snufje of drupje van het illustere drakenbloed aan toe zijn gevoegd? Maria Candida wil het niet verklappen, maar ik heb zo mijn vermoedens. Het parfum is namelijk magisch.

CINABRE van Maria Candida Gentile (2009)
♡ ☆ ♪♪♪ ≀≀≀♀ €€ ⎢floral oriental⎢Verkrijgbaar bij Dany Diop en ParfuMaria
Opent pikant. Peper? Ik heb maar even mijn flesje piper nigrum erbij gepakt en verhip, dat is het. Het is niet zozeer de hoge frisse toon van peper, die je eerder voelt dan ruikt (ergens boven in je hoofd). Het is vooral de strakke structuur die dit parfum zijn karakter geeft. Het maakt dat de geur meer is dan een wolk van poeder en rozenblaadjes. Want dat zijn de andere twee hoofdkenmerken van dit parfum. Poeder en rozen. Gigantische rozen, bepoederd met misschien wel drakenbloed. Dit is geen verleidelijk parfum, geen wulpse pleaser. Integendeel, Cinabre heeft een donker randje en daarmee iets gevaarlijks. Er zit een angel in en eentje die prikt. Mannen zijn dus gewaarschuwd. Een vrouw die Cinabre draagt weet je te raken…

Dit is het laatste deel van het drieluik over de parfums van Maria Candida Gentile. Nieuwsgierig naar de andere twee artikelen? Klik dan hier voor het Engelstalige interview of hier voor de bespreking van Hanbury.

 

NEWS / some hot topics in the perfume community

Posted on by

April 2012, issue 5

Maakt de geur van de net geopende doos van je nieuwe Apple Mac je duizelig van geluk? Binnenkort kun je misschien deze ervaring keer na keer beleven. Air Aroma ontwikkelt samen met het Australische designerstrio Greatest Hits het Apple-parfum Stink Different. Hoe het ruikt? Naar zeggen van Air Aroma  ”The scent created for Greatest Hits encompasses the smell of the plastic wrap covering the box, printed ink on the cardboard, the smell of paper and plastic components within the box and of course the aluminum laptop which has come straight from the factory where it was assembled in China.”

Gekker moet het niet worden. Of toch wel? Ik droom van een computer die me elke geur kan laten ervaren. Zet hem op guys, you can do it!

En? Wil jij ruiken naar plastic, inkt, papier en aluminium? Of heb jij bij een Apple-parfum eerder associaties met bloed, zweet en tranen?

Maria Candida Gentile deel 2: een interview

Posted on by

Op het moment dat ik mijn artikel aan het voorbereiden was over Hanbury, kwam er een vriendschapsverzoek binnen op Facebook van Maria Candida Gentile. Een mooi voorbeeld van synchroniciteit. En een geweldige mogelijkheid om haar enkele vragen over haar leven als parfumeur en entrepeneur te stellen.

How does your working day look like?
I don’t have a typical working day. I take care not only of the creative part, but also of business, so it’s a very busy day anyway. When I’m working on a perfume, which is the best part of my job, I follow my inspiration, and that makes the day even more unpredictable.

What are your main sources of inspiration?
Nature. All of my perfumes were inspired by moments spent in a natural environment. For example, Barry Lyndon was inspired by a walk in the Alps, and Sideris by staring at a starry sky in the ligurian Riviera.

How long do you work on a perfume?
Usually the creative moment is very short, no more than a few hours. I need complete isolation when that happens, then I get away from it and do other things. After that the inspiration comes back, but I never know when that will happen. Sometimes I adjust the perfume for years, and I need a few extra months to test it properly anyway.

Does it always start with a clear idea or feeling? Or does the perfume show its character over time?
I need both feeling and clarity of mind. I cannot create a perfume without emotions, and the right idea will come along. The perfume’s nature grows over time with the adjustments, but it will never change its character, born with the inspiration.

Are you working on a new perfume right now? If yes, can you already tell something about it?
Right now I’m working on a seaside perfume. It will be the fragrance of the sea after the rain. I’ve been working on it for a long time. It’s not ready yet because I’m experimenting natural materials to avoid calone, helional and all other chemicals you always find in the aquatic fragrances.

You speak on your website about the ‘classic range’ of perfumes. What is a classic perfume in your point of view? Does that mean that you also compose non classic perfumes?
By “classic” I mean perfumes structured like the wonderful fragrances that once were the standard in the great French perfumery. My new line, which is called “Exclusive”, is in the same vein but with a different approach. But for that you’ll have to wait until September.

Which perfumes or perfumers do you admire? What is an old time favorite for you?
Germaine Cellier, who created Vent Vert by Balmain, Bandit and other masterpieces, distinguished herself in times when perfumers were almost exclusively men. I really admire her a lot. Besides her fragrances, another old time favourite of mine is Vivara by Emilio Pucci. The official reissue doesn’t remind the original one a bit, so I made one only for myself. That’s how crazy love can make you.

Thanks Maria for showing a sneakpeek in your life as a perfumer. I enjoyed our conversation very much.

Aanstaande vrijdag het laatste deel van de drieluik met een artikel over Cinabre.

DOORGESNUFFELD: La Treizième Heure en L’Heure Brilliante van Cartier

Posted on by

Zoals eerder beloofd, vandaag twee geurflitsen met in de hoofdrol geuren uit de exclusieve Les Heures de Parfum-serie van Cartier. De hele serie (9 parfums) ademt kwaliteit, vakmanschap en verfijning. Stuk voor stuk paradepaardjes van de hand van Mathilde Laurent. De moeite van het ontdekken waard. Maar er is één nadeel: wat zijn deze delicatie geurwatertjes schreeuwend duur. Wat ze kosten? 250 euro voor een fles van 75 ml. Oeps.

LA TREIZIÈME HEURE
☆ ♪ ≀≀≀ €€€ ⎢dry woods ⎢Cartier Boutique, PC Hooftstraat Amsterdam
Opent met de sterk medicinale geur van jodium. Iets bitters donkergroen, zwarts en samentrekkends op de achtergrond. Zwarte thee, mate. Soepel glad leer. Jodium twijfelt of het drank wil worden. Toch maar niet. Streng, serieus en ongenaakbaar. Een geur die je rechtop doet zitten. Absoluut niet uit om te plezieren. Draagt heel dicht op de huid. Nauwelijks sillage. Als een onzichtbare regencape die je beschermt tegen allerhande onheil.

L’HEURE BRILLIANTE
☆ ♪♪ ≀≀ €€€ ⎢citrus ⎢Cartier Boutique PC, Hooftstraat Amsterdam
Een kruising tussen Gin Tonic en Moijito. Laat ik nu dol op beide drankjes zijn. En daarmee is alles gezegd over deze goddelijk bruisende appetizer. Tikje aldehydes voor die extra lift. Voor op snikhete zomerdagen of zwoele avonden. Of voor mensen die een knisperend fris parfum willen, maar een hekel hebben aan de klassieke eau de cologne stijl. Een aperitivo non-alcoholico, uitermate geschikt voor Bob.

Zo nu en dan ontbreekt mij elk prijsbewustzijn bij het kopen van een parfum. Laatst nog Luxe Champaca van Comme des Garçons gekocht, 45 ml voor 170 euro. Au. Maar van elke spray geniet ik met wijd opengesperde neusvleugels. En jij? Waar ligt bij jou de grens?

Maria Candida Gentile, deel 1: Hanbury

Posted on by

Maria Candida Gentile. Het zou de naam van een Italiaanse heilige kunnen zijn met ontelbare onverklaarbare genezingen op haar naam. Of van een operazangeres die avond aan avond in de Scala van Milaan bedolven wordt onder staande ovaties en rode rozen.

Maar het is de naam van de eerste vrouwelijke Maitre Parfumeur van Italiaanse komaf in dertig jaar. En maker van een reeks parfums met een uniek karakter. Zelf zegt ze over haar parfums ‘Only what comes from the heart can touch the heart’. Dat ze creëert vanuit het hart moge duidelijk zijn. Haar parfums zijn intens en eigenzinnig.

Via Facebook kwam deze week tussen ons een buitengewoon plezierig contact tot stand. Haar spontaniteit en openheid verraste me en leidde tot een bijzondere uitwisseling over haar parfums, inspiratiebronnen en werkwijze.

Volgende week vrijdag wordt de neerslag van deze uitwisseling gepubliceerd. Vandaag een voorproefje met de bespreking van Hanbury, naar eigen zeggen haar meest vrouwelijke parfum.

Hanbury is een ode aan de bijzondere tuinen van Villa Hanbury in Ventimiglia, Noord-Italië. Deze sprookjesachtige tuinen liggen aan de Middellandse zee en zijn in de lente een olfactorisch walhalla door de geur van de duizenden bloeiende bloemen. Maria werd geraakt door de sfeer en historie van de tuinen, haar beschermengel Lady Hanbury èn het bijzondere bouquet van de Calycanthus, een klein wit bloemetje met een zeer krachtig aroma dat in februari aan een grillige boom bloeit. Het is dan ook de Calycanthus die Hanbury haar unieke geurprofiel geeft en waar de uitwisseling met Maria mee startte.

HANBURY van Maria Candida Gentile (2008)
☆ ♪♪ ≀≀≀ ♀ €€ ⎢ floral ⎢Verkrijgbaar o.a bij Dany Diop en ParfuMaria
Weelderige bloemensymphonie, complex en full brass. Frisse opening van citrusfruit. Maria zegt hierover ‘Top note with bergamotte and winter lemon’. Op mijn vraag wat de karakteristieken zijn van winter lemon antwoordt Maria: ‘For my nose the difference between a sicilian citrus and a winter lemon is the nuances. For me winter lemon is souvenir of winter in Italy, the deep and the shadow of the winter, the scent of my house and scent of lemon tree.’ Puntig en strak accent wat me doet me denken aan petitgrain. Zeer fijne poederigheid. De typische karakters van rubber en kauwgum behorend bij de tuberoos. Klein dierlijk stinkertje. De zachte zoetheid van honing op de achtergrond. Het intense bloemenbouquet is echter niet bedwelmend of overweldigend. Het parfum heeft een opwekkend karakter. Alsof een zacht zeebriesje door de tuinen waait en het water van de klaterende fonteinen tegen je gezicht spat. Liefhebbersparfum.