Ouwe cacao

Door Annemarie

Doe mij een vleug cacao, een buslading Japanners, de geur van ranzige olie en ik zit weer op de fiets naar de middelbare school. Aan de ene kant van de weg wordt de Zaanstreek op een romantische manier tentoongesteld, schattige groene huisjes met van die leuke bruggetjes en een poes in het raam, heel fotogeniek en een grote toeristentrekker. Aan de andere kant van de weg is de fabriek van de Duyvis die op slechte dagen een wolk afgewerkte olie uitbraakt, niet zo’n flard die even de neus kriebelt maar een grote allesomvattende, misselijkmakende walviswolk die je opslokt. En dan moet de schooldag nog beginnen.

De Zaanstreek staat vol met fabrieken, meest in de voedingsindustrie, het is zeg maar de voedselbank van Nederland, en dat al vele generaties. Soep, koek, meel, cacao, mosterd, macaroni, rijst, frisdrank, mayonaise, noten, iedereen heeft wel iets Zaans in de keukenkastjes staan. Die fabrieken staan niet keurig bij elkaar in een afgeschermd industriewijkje maar gewoon midden tussen de huizen. Of de huizen staan tussen de fabrieken, net hoe je het bekijkt natuurlijk. Altijd al zo geweest, een eeuwenlang verhaal dat ooit begon met een rivier, een paar molens en veel hardwerkende mensen.

En al eeuwenlang zorgt die bedrijvigheid voor geuren. Of geuroverlast. Of stank, soms. Grote geurvlekken bedekken de streek en de mensen die er wonen. Ze hangen over de schoolpleinen, in de achtertuinen, bij de bushalte en vormen één lange afwisselende geurslinger op de route van Zaandam naar de Koog, Zaandijk, Womerveer en Krommenie. Als geurvlaggetjes werden ze geplant in mijn kinderbrein: ruik ik de zetmeel van de Honig dan moet ik ik in de Koog zijn, ruik ik de linoleum dan ben ik bij Krommenie, met mijn neus wist ik waar ik was en hoever ik nog moest.

Laatst was ik weer eens in de Zaanstreek en stond ik voor het stoplicht te wachten, precies het stoplicht bij de spoorovergang waar ik als scholiere zo vaak heb gestaan. En de geur van Cacao de Zaan was er ook weer. De geur die ik ook tegenkom in Santal Majuscule van Serge Lutens. Daar verfijnder en meer voor het lekker gemaakt maar nog wel onmiskenbaar met het rulle en het ietwat bittere van de vleugen cacao uit mijn jeugd. En er zit nog iets in dit parfum dat vroegere tijden voor mij oproept. Ik kan er slecht de vinger opleggen, een retrogevoel, iets ouderwetsch, iets met te warme kamers en dikke gordijnen dichtgetrokken om de zon buiten te sluiten, verstikkend maar ook beschermend en koesterend. Misschien is het de combinatie van sandelhout en roos. Het trekt me aan en het stoot me af, ik kan niet bepalen of ik het graag ruik of juist niet. Maar uiteindelijk heeft het wel geleid tot mijn eerste Serge Lutensaankoop.

Soms kun je je verleden maar beter omarmen.

Onstuitbaar

Vandaag ruik ik naar George. Het heeft even geduurd voor ik me aan George heb kunnen overgeven. Want George is wat veel van alles.

Én beest én leer én smeuïgheid én kruiden én lust én jodium én iets viezigs én siroop én koffie én tabak én bloemen èn een likje frisheid èn…tsja, wat heeft George eigenlijk niet?

Als je nu meent in de wereld van de chaos te zijn beland, dan heb je het mis. Ongetwijfeld zijn de nodige bezweringsformules uitgesproken om dit tot een goed einde te brengen, maar, chapeau!, het resultaat mag er zijn.

Ruim twee jaar geleden trof ik George aan op een koude en regenachtige novemberdag in de barokke geurtempel van Jovoy op de Rue de Castiglione in Parijs. Direct bij binnenkomst, links van de ingang, en enkel zichtbaar voor de oplettende bezoeker, stond daar die cognackleurige verschijning, stoer en mannelijk, gehuld in een strakgesneden zwarte outfit.

En hoewel Neus bij het betreden van de parfumerie ogenblikkelijk in vervoering raakt van de verzadigde atmosfeer vol welriekende moleculen, en als een blije pup ongecontroleerd begint te kwispelen, vangt George mijn aandacht.

Plots ontstaat er rust in de kakofonie van indrukken.

Aangetrokken door de Intrigerende verschijning, stap ik er omzichtig op af. Raak aan. Open. Besnuffel. Mijn neus registreert het een fractie van een seconde eerder dan mijn brein. Sjésus. Dit is ongepast!

Oh? Sinds wanneer zijn er grenzen in het rijk der geuren?

Hoe het zo is gekomen weet ik niet precies, maar opeens ligt Neus willoos op mijn arm, behekst door de dierlijke, warme en ietwat weeïge zweem die opstijgt van mijn huid. Eén ademtocht van overgave verwijderd.

Tee, dit wordt beschamend. Doe iets.

‘Kom mee Neus, er is nog meer te beleven hier’. Morrend en met slechts half haar aandacht erbij dwalen we door de boudoir-achtige ruimte. Langs schappen vol exquise parfums, gebotteld in de meest uitzinnige flessen. Oud, vetiver, iris, rozen, bergamot, blond hout, ceder, jasmijn, zeep, sandelhout.

Plots valt mijn oog op Denyse Beaulieu, Parisienne en parfumtijgerin met immer geslepen pen (grain de musc), geanimeerd in gesprek met een dame van Jovoy. Wapperende handen als opgewonden vogels. De kuiten strak gespannen boven de twaalf centimeter hoge zwarte hakken. Getuite rood gestifte lippen, gemanicuurd Frans gekir.

Hoor ik daar de naam van George vallen? Kan überhaupt een vrouw die zweert bij het gedurfde parfum Putain des Palace van État Libre d’Orange onberoerd blijven bij dit woest aantrekkelijke staaltje geurkunst?

Het heeft bijna twee jaar geduurd voordat ik dit onrustbarende en tegelijkertijd magnetiserende parfum aan mijn huid heb durven toevertrouwen. En George en mij samen aan de wereld.

George blijkt een vrouw, geen man, en is een ode aan George Sand. Een grootse persoonlijkheid, een vrije geest.

Uitnodigend en afstotend, samentrekkend en open, verleidelijk en begrenzend, opwekkend en benevelend, kalmerend en wispelturig, vertrouwd en provocerend. Een apothekerskast aan tegenstellingen. Een orkaan aan emoties.

George is het leven zelf. Een onstuitbare stroom energie die zich een weg baant door het vlees, door het hart en tenslotte door de geest.

Een parfum dat roept: bemin mij. Koester mij. Gedenk mij.

Je bent gewaarschuwd. Er is geen weg terug.

Van geurgroentje naar gretig snuffelaarster, van enthousiast lezeres naar debuterend gastschrijfster, volgende keer een stukje van Annemarie.

 

Gebottelde heimwee

Veel mensen fantaseren erover, maar er zijn er maar weinig die het ook doen. Radicaal breken met hun loopbaan en dromen omzetten in daden. Neela Vermeire had de moed, liet het juridisch haarkloven aan anderen over en bottelde haar heimwee naar India. Met topparfumeur Bertrand Duchaufour als reisgenoot.

De samenwerking tussen de twee is niet uit de lucht komen vallen. Zeker, Duchaufour is momenteel een van de meest bewierookte en succesvolle parfumeurs (oa. Comme des Garcons, Eau d’Italy, l’Artisan Parfumeur en Penhaligon) en wie zou hem niet op de shortlist zetten? Maar zijn indrukwekkende staat van dienst op zich was voor Vermeire onvoldoende reden om met hem op avontuur te gaan. Ze zocht iemand die de geuren van haar geboorteland zelf had opgesnoven. Die haar land had bereisd en besnuffeld. Die haar liefde en fascinatie voor het uitzonderlijk veelkleurige geurlandschap en de geschiedenis van India deelde. Bertrand paste perfect in dit profiel.

Het verbond tussen beiden heeft geresulteerd in een reeks buitengewone geuren. Trayee, Mohur en Bombay Bling! vormen een trilogie. Het zijn alledrie verfijnde olfactorische miniatuurtjes met een uitzonderlijke complexiteit. Parfums die ruiken naar Vermeire’s spirituele en culturele wortels. Het is haar geschenk aan de wereld, maar misschien wel in de eerste plaats aan haarzelf.

★★★★☆ BOMBAY BLING! (2012)
♪♪ ∫∫ ♀ €€€ ⎢fruity floral oriental⎢verkrijgbaar bij Parfumaria
Volmaakt rijp fantasiefruit van een goddelijke soort. Perfecte balans tussen zoet en zuur. Kruising tussen peer en perzik; uiteindelijk doet de groenige toon me besluiten dat het mango is. Beetje banaan. Sprankelend en stralend karakter, wat een technische beheersing, hoe krijgt Duchaufour dit voor elkaar bij afwezigheid van aldehydes of musk? Romige basis, zonder dat het glibberig of creamy wordt. Rijk en rond, zonder dat het klef of suikerzoet wordt. Sensueel maar niet zwoel. Intens maar niet bedwelmend. Het parfum geurt eindeloos lang. In de uren die volgen komen de intense fruitkarakters wat tot rust en ontstaat ruimte voor subtiele aardse aroma’s.

Duchaufour toont zich hier een waar evenwichtskunstenaar. Op het slappe koord danst hij boven het hedendaagse Bombay (officieel: Mumbay), opgetogen en vol vertrouwen in de toekomst van het land.

Bombay Bling! is het laatste deel uit de parfumtrilogie, volgende week: Mohur.

Neela Vermeire vertelt met deze trilogie over haar Indiase achtergrond. Hoe belangrijk vind jij eigenlijk het verhaal achter het parfum? Voegt het iets toe? Ga je anders ruiken? Ruik je meer? Of zit het verhaal je juist in de weg? Vertel!

Een witte Pasen geurend naar Classic Myrrh

Eigenaar en oprichter Camille Henfling komt uit een Maastrichts apothekersgeslacht. Met smaak vertelt hij hoe hij als kleine jongen zijn neus stak in zakken kruiden en specerijen die opgetast stonden in het magazijn van de zaak van zijn ouders.

Decennia later brengt hij onder de naam van zijn adellijke Duitse voorvaderen, Von Eusersdorff zijn eigen reeks parfums uit. Zijn Classic Patchouli is een intense en stroperige sixties patchouli, zijn Classic Vetiver een fris groene vetiver, de Classic Myrrh een pittig kruidige creatie en zijn Classic Mimosa een en al frisse bloemenbries. Alle vier de parfums ruiken naar wat hun naam doet vermoeden. Ze zijn toegankelijk, hebben een natural feel en de kwaliteit spat ervan af.

Vandaag mijn persoonlijke favoriet uit de reeks, de Classic Myrrh. Omdat het Goede Vrijdag is, Pasen voor de deur staat en het kouder en witter zal zijn dan de afgelopen Kerst.

★★★★☆ CLASSIC MYRRH (2011) van Von Eusersdorff
♪♪ ∫∫∫ ♀♂ €€ ⎢woody oriental ⎢o.a. verkrijgbaar bij Parfumaria
Mirre is een van de oudst bekende parfumingrediënten en werd al 7000 jaar voor Christus gebruikt als rookwaar. Op een papyrusrol uit 1550 voor de jaartelling is het recept gevonden van Kyphi, een mengsel van wierook, mirre, kalmoes, galant en mastiek dat na zonsondergang werd gebrand om de zonnegod Ra gunstig te stemmen. Hij gaf blijk van zijn goede zin door de mens een goede nachtrust te gunnen, hem te bevrijden van zijn zorgen, te kalmeren, angst weg te nemen en voorspellende dromen te schenken.

Von Eusersdorffs Classic Myrrh heeft op mij eenzelfde uitwerking. De warmkruidige basis brengt rust na een lange dag vol indrukken, koestert en omarmt. De aroma’s van wierook en mirre maken mijn geest helder. De geur van viooltjes tilt het parfum op, evenals de lichte toets van terpentijn. Iets rokerigs voegt extra complexiteit toe. Het parfum geurt eindeloos lang.

Classic Myrrh oogt bedrieglijk eenvoudig, laat je niet op het verkeerde been zetten. Het is een schitterend geurminiatuurtje met alle aroma’s precies op de juiste plek. Mijn geurige metgezel voor deze witte Pasen, bij deze besloten.

Hoe mijn paasdagen er verder uitzien? Ik graaf me met mijn grieperige lijf in met seizoen 3 en 4 van Breaking Bad, paaseitjes en kannen thee. En bid vurig dat moeder natuur op 1 april een goede grap uithaalt en de zon uitbundig laat schijnen…

Fijne dagen!

DOORGESNUFFELD: de najaarsparfums 2012 van Chanel, Guerlain en Hermès

Dit najaar hebben alle grote parfumhuizen een nieuw parfum gelanceerd. Eerder besprak ik al La Vie est Belle van Lancôme op deze blog. Vandaag de welriekende geesteskinderen van Chanel, Guerlain en Hermès.

★★★+☆☆ COCO NOIR (2012) van Chanel door Polge & Sheldrake
♪♪♪ ∫∫∫ ♀ €€ ⎢woody oriental ⎢verkrijgbaar bij de bekende ketens
Hoewel de mensen van Chanel me willen doen geloven dat Coco Noir dichter bij Coco zit dan bij Coco Mademoiselle, is de flanker Coco Noir in mijn optiek een volle zus van Coco Mademoiselle. Waar Coco Mademoiselle lichtvoetig huppelend en fruitig door het leven gaat is Coco Noir het intense en sensuele oudere familielid. En hoera, geen spoor van suiker. Alleen daarvoor verdient Jacques Polge al een standbeeld. Maar met de explosie van fruit, bloemen, iets kruidigs en een stevige dot patchouli toch te voorspelbaar om 4 sterren te verdienen. Ik maak het af op drie met een vette plus. Kan iemand mij trouwens de pointe van het onderschrift van de advertentie ‘Through black…light revealed‘ uitleggen?

★★★☆☆ LA PETITE ROBE NOIRE (2012) van Guerlain door Wasser
♪♪ ∫∫ ♀ €€ ⎢fruity gourmand⎢verkrijgbaar bij de bekende ketens
Bazooka bubblegum gedrenkt in frambozenlimonade. Transformeert na vijf minuten in een lieftallig en keurig opgevoed blank tienermeisje voorzien van bambi-ogen. Pretty. Bedeesd. Met de lancering van La Petite Robe Noire lijkt luxe goederen gigant LVMH, de eigenaar van Guerlain, definitief de koers van dit parfumhuis te bepalen. Ik hou mijn hart vast. Is dit de geurige kroniek van een aangekondigde dood? Of juist de voorbode van de wederopstanding van dit in winterslaap verkerende huis? De toekomst zal het leren.

★★★☆☆ L’AMBRE DES MERVEILLES (2012) van Hermès door Ellena
♪♪ ∫∫∫ ♀ € ⎢oriental ⎢verkrijgbaar bij de bekende ketens
Misschien ben ik dit najaar wel het meest teleurgesteld in Hermès. Tot voor kort leek dit parfumhuis een prettig contracyclische koers te varen. Maar ook Ellena lijkt van zijn werkgever de opdracht te hebben gekregen om de Coca-Cola generatie te plezieren. Dat is gelukt. Geeuw.

Nieuwsgierig naar de mening van mijn hubbie duw ik hem de geurstroken onder zijn neus. Zijn gezicht spreekt boekdelen. Met ongelovige ogen, een opgetrokken neus en een diepe frons tussen de wenkbrauwen kijkt hij me aan.
‘Wat is dit allemaal?‘.
‘De nieuwe najaarsparfums van de grote huizen’.
‘Mijn got, wat niksig allemaal.’

Een helder oordeel, kan ik iets anders verwachten van een verwende blaag die Chergui en Vetiver Oriental van Lutens, Dior Homme en Cuirs van Carner op zijn wastafel heeft staan?

Helaas verleidt geen van deze parfums me tot het trekken van mijn bankpas. Jammer. Ik ben benieuwd of een nieuwe lancering in het mainstream segment jou dit jaar tot een aankoop heeft bewogen. Vertel!

L’Eau d’Hiver, Ellena’s knuffelparfum

                                  Knuffelparfum, definitie volgens Van Dale:
                                  1. parfum dat de zin tot knuffelen aanwakkert
                                  2. parfum dat de drager knuffelt, omarmt en verwarmt
                                  3. parfum dat door de drager geknuffeld wil worden

                                  Synoniemen: knuffelend parfum, knuffelbaar parfum, geurig                                                knuffeltje.

Nu de natuur zich bijna geheel heeft teruggetrokken, de wereld uit louter grijstinten lijkt te bestaan en 2012 op zijn eind loopt, is mijn verlangen naar een knuffelparfum op zijn hevigst.

Deze week heb ik mezelf streng toe moeten spreken. ‘Nee Tee, we gaan nu niet zeuren over het weer, dat is niet jouw stijl. Ja, ik weet het: het is koud, het is nat, het is glad, het is grijs. So what? Dat is het zo ongeveer de helft van het jaar in Nederland. Get used to it.’

Ooit heeft een wijze man mij geleerd dat als je de mondhoeken optrekt tot een glimlach, de goede zin er wel achteraan komt. Sindsdien stap ik vrolijk grimassend de koude nattigheid in en omarm winterse buien, striemende slagregens en ander ongerief. En verdorie, hou het lang genoeg vol en je voelt je een ander mens. Laat je niet ontmoedigen door mensen die je strak in het gezicht kijken, vol wrok over de streken van moeder natuur. Lach ze vrolijk toe, en ik verzeker je, je krijgt een glimlach terug.

Maar goed, koud blijft het en nat ook. En grijs. En donker. En het leven doet maar. En het is het eind van het jaar. En ik heb heel hard gewerkt.

Dus ja, waar andere mensen zichzelf knuffelen met chocoladeletters, kerstkransjes, wildgebraad of mollige wijnen, zoek ik mijn heil in parfum. En laat mijn neus nu net op L’Eau d’Hiver zijn gevallen.

★★★★☆ L’Eau d’Hiver (2003) door Jean-Claude Ellena voor Frédéric Malle
♪♪ ∫∫∫ ♀♂ €€  ⎢woody oriental ⎢Exclusief verkrijgbaar bij Skins Cosmetics
Zeer tere, koelwarme geursensatie. Sereen en zuiver als zojuist gevallen sneeuw. Sprankelend zonder te verblinden. Onschuldig en puur. En, hoe bijzonder, tegelijkertijd aangenaam warm.

Opent fris met kristalzuivere limoen badend in voorzichtig opgewarmde amandelmelk. Iets stuivends, iets reins, iets schoons. Poedersneeuw. Delicaat fantasiebloemetje.

In de loop van de tijd neemt de frisheid af en dijt het ronde en comfortabele karakter uit. Het parfum blijft echter verderlicht en een koel aura blijft waarneembaar. Zijdezachte textuur. Totale afwezigheid van logheid of zwaarte. De haard aan, het raam open, zoiets.

L’Eau d’Hiver is een perfect uitgebalanceerd parfum en valt onmiskenbaar binnen de definitie van knuffelparfum. Ze is als de baby snow monkey van de hoofdfoto: veilig weggestopt tussen de vacht van zijn ouders, voetjes en lijfje warm. Maar met de kou op de neus. Heerlijk.

Bekijk het prachtige filmpje van Marsel van Oosten over een snow monkey familie in het Japanse Jigokudani, badderend in een natuurlijke hot tub.

De winter en de decembermaand zijn gearriveerd en ik grijp onmiddellijk naar andere parfums. Jij ook? Wat is jouw favoriete knuffelparfum? Vertel!

 

La Myrrhe, een ode aan het leven

Men neme Serge Lutens, fotograaf, make-up artiest en parfumregisseur. Estheet pur sang die de wereld mooier achterlaat dan hoe hij haar aantrof bij zijn komst in 1942.
Men neme Christopher Sheldrake, moleculenmagiër, trouwe kompaan van Serge Lutens en co-piloot van Jacques Polge bij Chanel.

Wieg hen liefdevol.

Men neme ragfijne aldehydes, schitterend als diamanten in een spiegelzaal.
Men neme de beste mirre afkomstig van het Arabisch schiereiland, balsem voor de doden en verjager van groeven en rimpels.

Roer eenmaal linksom en driemaal rechtsom.

Men neme geloken jasmijn en caramelkleurig sandelhout.
Men neme een flinke dosis magie, maar een scheutje toeval mag ook.
Aromatiseer met een ademtocht, een zucht en een zegen.

Men neme een sprietsje poederige musk en een romig wolkje amandelmelk.
Men neme de fijnste specerijen, het zoetste citrusfruit en bubbelende champagne.
Voeg toe een stevige dosis euforie en een likje lijden.

Sluit de ogen en rust tot de volgende dageraad.

Men neme Les Salons du Palais Royal, een mysterieuze tombe waar de tijd lijkt stil te staan.
Men neme Lutens’ thuishaven in Marokko en zijn verblijf in Japan. Mix het met de geest van de Parisiens.

Maak een lichte buiging.

Men neme een flirt met de dood en een ode aan het leven.
Men neme drama en verstilling, strijd en overgave.
Besprenkel het geheel met een snufje barnsteen en een toefje sepia.

Wacht tot springtij. Kniel.

Ruik.

Laat het wonder toe.

La Myrrhe.

♡ ★★★★★ LA MYRHHE (1995) van Serge Lutens
♪♪ ∫∫ ♀♂ €€ ⎢woody oriental ⎢Exclusief verkrijgbaar bij Les Salons du Palais Royal in Parijs en de Lutens’ e-boutique.

 

Like this, de geurafdruk van thuis

Er is vorige week veel gereageerd op het onalledaagse karakter van de parfums en hun verpakking van Etat Libre d’Orange. Vandaag blijkt dat het niet enkel onderbroekenlol is wat de klok slaat.

If anyone wants to know what ‘spirit’ is,
or what ‘God’s fragrance means’,
lean your head toward him of her.
Keep your face there close.

Like this.

If anyone wonders how Jesus raised the dead,
don’t explain the miracle.
Kiss me on the lips.

Like this. Like this.

When someone asks what there is to do,
light the candle in his hand.

Like this.

Fragmenten uit Like This van Rumi, afgedrukt op de flyer bij Tilda Swinton, Like This

Ze houdt niet zo van gebottelde geuren, actrice en oscarwinnares Tilda Swinton. ‘Maar als je iets kunt maken wat me doet denken aan thuis, dan maak je me blij’, schijnt ze tegen parfumeur Mathilde Bijaoui, werkzaam voor Etat Libre d’Orange, gezegd te hebben.

Thuis is Nairn, een kustplaatsje in de Highlands van Schotland. Een plek met gesluierd licht dat loom door het mistige landschap valt. Waar kou en vocht alom aanwezig zijn. Waar schapenkuddes vrij rondlopen, niet gehinderd door prikkeldraad, de honden wijzen de weg. Thuis is een ruige streek waar bewoners ‘s avonds hun hart warmen aan knapperige pumpkin pie, een pot bier en een knipoog van de waardin.

Thuis ruikt voor Tilda naar knappend  haardvuur op een koude zondagmiddag waar zoete bakgeuren je omhullen als een zachte, warme wollen plaid. Like this is de geurafdruk van haar schuilplaats, haar veilige thuishaven in het hoge noorden van Schotland.

★★★★☆ TILDA SWINTON, LIKE THIS (2010) van Etat Libre d’Orange
♪ ∫ ♀♂ €€⎢woody oriental ⎢verkrijgbaar bij ParfuMaria
Opent met groente-achtige aroma’s die doen denken aan wortel en verse pompoen. Heel even iets subtiel zurigs. Vetiver en gember. Gladde structuur met ook iets poederigs. Licht floraal karakter. Vrijwel onmiddellijk komt het aroma van gebrande suiker naar boven (dat helaas enorm uitvergroot wordt op mijn huid). Draagt heel dicht op het lichaam. Like this is een parfum met een zacht, maar karaktervol stemgeluid en uitgevoerd in het oranje, caramelkleurige kleurenspectrum. Verrassend en onalledaags.

Like this tovert een verfijnd ovenschoteltje van gecarameliseerde herfstgroenten op je bord. Nee, dragen kan ik het niet, maar eten wil ik het wel. En als heimwee-onderdrukker is het meer dan geslaagd.

Etat Libre d’Orange zelf noemt: gele mandarijn, gember, pompoenakkoord, immortelle, neroli, rose, vetiver, heliotrope, musk.

Luister naar La Swinton’s hypnotiserende voordracht van Like this van Rumi, soefi-mysticus uit de dertiende eeuw. Het is een van haar lievelingsgedichten.

Geraakt door de onaardse schoonheid van Like this en nieuwsgierig naar de betekenis? Klik dan hier voor een toelichting.

Ik ga op reis en neem mee…

Teenslippers. Check. Tandenborstel. Check. Mascara en lipgloss. Check check. Jurkje blote rug. Check. Bolerootje. Check. Hakken. Hakken? t’ Is er snikheet. Ga je die arme voeten daarin persen? Oké, oké, het oog wil ook wat. Check. Plastic om mee te betalen. Check. Lavendelolie. Check. Bonita Avenue. Check. Schriftje. Check. Mobieltje. Check. Parfum. Uhhh. Uhm. Hmm.

‘Nee Tee, dat gaat echt niet.’
‘Wat gaat niet?’, vraag ik onnozel.
‘We gaan geen flessen meeslepen.’
‘Hè, hoezo niet?’, hou ik me van de domme.
‘Teveel gesjouw en ze nemen te veel ruimte in.’
‘Ik heb geen probleem met sjouwen en er is voldoende plek in de auto’, antwoord ik kregelig.
‘Maar het is er veel te warm voor die gevoelige watertjes.’

Ai, dat snijdt hout. Warmte is heel slecht voor parfum. Mijn linker hersenhelft heeft weer eens gelijk. Ergerlijk. Ik haal de flessen uit mijn reistas en stal ze voor me uit op tafel. Een mooi gezicht.

Eau Parfumée au thé vert van Bvlgari, voor op die echt hete dagen. Het zullen er best wat zijn. Geen twijfel mogelijk, moet mee.

Frangipani van Ormonde Jayne, zalig voor ‘s avonds op een terrasje. De ultieme after sun. Check.

Boisé Fruité van Montale, echt iets voor als we van de Gran Paradiso naar de Langhe rijden. En natuurlijk zijn Roses Musk, altijd goed.

Een oude Vent Vert van Balmain, groen floraal en opwekkend. Peinzend houd ik haar in mijn hand. Zou wel eens van pas kunnen komen voor dat dagje Turijn. Dan kan Bel Respiro van Chanel thuisblijven. Dat scheelt weer.

Maharani Intense van Nicolai. Die moet sowieso mee, die kan ik echt niet missen.

Jabu van Mona di Orio. Stel het wordt koud daar in de bergen, dan komt deze poederige, warme oranjebloesem goed van pas. Oh, en het kan natuurlijk ook een dag regenen. Goddank is er Beige van Chanel, die helpt me er wel doorheen.

Ik haal de glazen buisjes, spraytjes en trechtertjes te voorschijn en pak de fles Bvlgary. Een, twee, drie, twintig pufjes in een buisje. Het begint onmiddellijk heerlijk fris te ruiken in mijn werkkamer.

Een half uur later staan 7 spraytjes voor me op tafel en de mini Vent Vert. Daar moet ik die dagen toch wel mee doorkomen? Even bekruipt me de twijfel en kijk ik nog eens rond op mijn geurkamer. De doos met citrusgeuren lonkt naar me en ik trek haar uit de kast. Het proefje van Bigarade Concentree ligt voor het grijpen. Check. En deze moet ook mee. De héle fles. Zo, nu ben ik er klaar voor.

Het had wat voeten in aarde, maar de klus is geklaard. En welke parfums mogen met jou mee op reis? Ik ben benieuwd naar jouw selectie.

Maharanih Intense, een ode aan India

Maharanih Intense. Het is parfumeur Patricia de Nicolai’s ode aan India. Ze moet dol zijn op dit land. Hoe anders kan ze een parfum creeëren van zo’n uitzonderlijke schoonheid? De verfijning, de balans, de harmonie, de rust. De cocktail aan tegenstellingen. Een duizelingwekkend staaltje vakmanschap.

Ik heb nog niet het genoegen mogen smaken om dit land te bereizen, maar wat zou ik graag de coördinaten ontvangen van de plek die haar tot dit parfum heeft geïnspireerd. Want een ding is zeker, het is een streek waar het goed toeven is.

Patricia de Nicolai maakt deel uit van het illustere parfumeursgeslacht Guerlain en is de enige vrouw in deze familie die besloot parfumeur te worden. Toen ze haar voornemen kenbaar maakte, trok er een siddering door het huis en werd menig wenkbrauw opgetrokken. De vrouw is de muze, de bron van inspiratie, maar niet de maker, betoogden mannen als Jean-Jacques en Jean-Paul Guerlain.

Gelukkig trok Patricia zich weinig aan van deze beperkende opvattingen en ging haar eigen weg. Begiftigd met een scherpe neus, een goed gevuld geurgeheugen en een flinke dosis creativiteit werd ze aangenomen op ISIPCA, de enige onafhankelijke parfumopleiding ter wereld. In 1989 werd ze als eerste vrouwelijke parfumeur gelauwerd met de prestigieuze Prix Sociéité Française des Parfumeurs. In datzelfde jaar richtte ze met haar echtgenoot Parfums de Nicolai op. Naast 35 parfums heeft ze de afgelopen 23 jaar ook huisparfums, lichaamsoliën en vloeibare zeep ontwikkeld. Maharanih Intense is een van de absolute toppers in haar collectie.

MAHARANIH INTENSE van Nicolai
♡ ☆ ♪♪♪ ≀≀♀♂ € ⎢Woody Oriental⎢Verkrijgbaar bij Annindriya
Opent met een explosie van iets dat doet denken aan onrijpe sinaasappel. Fris en groen. Kruidig en licht houtig. De ronde warme basis is ook al in de eerste minuten waarneembaar. Beelden van zongebleekt hout drijven voorbij. Ragfijne vanille maakt het parfum zacht en rond. Iets van rozen en een zweem van patchouli. Droog, niet zoet. Intrigerende compositie waarin tal van tegenpolen worden verenigd. Strak en rond, opwekkend en ontspannend, fris en warm, East meets West. Verfijnd kunstwerkje. Uitermate geschikt voor de zomer. Geen bedwelmend parfum, maar wel adembenemend. Hunkerparfum met een grote H.

Al weken geniet ik van het nummer Mumbai Theme van Ar Rahman; zonder twijfel de perfecte muzikale impressie van Maharanih Intense.

Eindelijk is de zomer aangebroken. We hebben er lang op moeten wachten. Naar welke geuren grijp jij nu de temperaturen oplopen en eindelijk de jas aan de kapstok mag blijven hangen?

(In de zomerperiode zal ik wat onregelmatiger publiceren. Mijn streven is om eenmaal per week te publiceren.)