Ouwe cacao

Door Annemarie

Doe mij een vleug cacao, een buslading Japanners, de geur van ranzige olie en ik zit weer op de fiets naar de middelbare school. Aan de ene kant van de weg wordt de Zaanstreek op een romantische manier tentoongesteld, schattige groene huisjes met van die leuke bruggetjes en een poes in het raam, heel fotogeniek en een grote toeristentrekker. Aan de andere kant van de weg is de fabriek van de Duyvis die op slechte dagen een wolk afgewerkte olie uitbraakt, niet zo’n flard die even de neus kriebelt maar een grote allesomvattende, misselijkmakende walviswolk die je opslokt. En dan moet de schooldag nog beginnen.

De Zaanstreek staat vol met fabrieken, meest in de voedingsindustrie, het is zeg maar de voedselbank van Nederland, en dat al vele generaties. Soep, koek, meel, cacao, mosterd, macaroni, rijst, frisdrank, mayonaise, noten, iedereen heeft wel iets Zaans in de keukenkastjes staan. Die fabrieken staan niet keurig bij elkaar in een afgeschermd industriewijkje maar gewoon midden tussen de huizen. Of de huizen staan tussen de fabrieken, net hoe je het bekijkt natuurlijk. Altijd al zo geweest, een eeuwenlang verhaal dat ooit begon met een rivier, een paar molens en veel hardwerkende mensen.

En al eeuwenlang zorgt die bedrijvigheid voor geuren. Of geuroverlast. Of stank, soms. Grote geurvlekken bedekken de streek en de mensen die er wonen. Ze hangen over de schoolpleinen, in de achtertuinen, bij de bushalte en vormen één lange afwisselende geurslinger op de route van Zaandam naar de Koog, Zaandijk, Womerveer en Krommenie. Als geurvlaggetjes werden ze geplant in mijn kinderbrein: ruik ik de zetmeel van de Honig dan moet ik ik in de Koog zijn, ruik ik de linoleum dan ben ik bij Krommenie, met mijn neus wist ik waar ik was en hoever ik nog moest.

Laatst was ik weer eens in de Zaanstreek en stond ik voor het stoplicht te wachten, precies het stoplicht bij de spoorovergang waar ik als scholiere zo vaak heb gestaan. En de geur van Cacao de Zaan was er ook weer. De geur die ik ook tegenkom in Santal Majuscule van Serge Lutens. Daar verfijnder en meer voor het lekker gemaakt maar nog wel onmiskenbaar met het rulle en het ietwat bittere van de vleugen cacao uit mijn jeugd. En er zit nog iets in dit parfum dat vroegere tijden voor mij oproept. Ik kan er slecht de vinger opleggen, een retrogevoel, iets ouderwetsch, iets met te warme kamers en dikke gordijnen dichtgetrokken om de zon buiten te sluiten, verstikkend maar ook beschermend en koesterend. Misschien is het de combinatie van sandelhout en roos. Het trekt me aan en het stoot me af, ik kan niet bepalen of ik het graag ruik of juist niet. Maar uiteindelijk heeft het wel geleid tot mijn eerste Serge Lutensaankoop.

Soms kun je je verleden maar beter omarmen.

La Myrrhe, een ode aan het leven

Men neme Serge Lutens, fotograaf, make-up artiest en parfumregisseur. Estheet pur sang die de wereld mooier achterlaat dan hoe hij haar aantrof bij zijn komst in 1942.
Men neme Christopher Sheldrake, moleculenmagiër, trouwe kompaan van Serge Lutens en co-piloot van Jacques Polge bij Chanel.

Wieg hen liefdevol.

Men neme ragfijne aldehydes, schitterend als diamanten in een spiegelzaal.
Men neme de beste mirre afkomstig van het Arabisch schiereiland, balsem voor de doden en verjager van groeven en rimpels.

Roer eenmaal linksom en driemaal rechtsom.

Men neme geloken jasmijn en caramelkleurig sandelhout.
Men neme een flinke dosis magie, maar een scheutje toeval mag ook.
Aromatiseer met een ademtocht, een zucht en een zegen.

Men neme een sprietsje poederige musk en een romig wolkje amandelmelk.
Men neme de fijnste specerijen, het zoetste citrusfruit en bubbelende champagne.
Voeg toe een stevige dosis euforie en een likje lijden.

Sluit de ogen en rust tot de volgende dageraad.

Men neme Les Salons du Palais Royal, een mysterieuze tombe waar de tijd lijkt stil te staan.
Men neme Lutens’ thuishaven in Marokko en zijn verblijf in Japan. Mix het met de geest van de Parisiens.

Maak een lichte buiging.

Men neme een flirt met de dood en een ode aan het leven.
Men neme drama en verstilling, strijd en overgave.
Besprenkel het geheel met een snufje barnsteen en een toefje sepia.

Wacht tot springtij. Kniel.

Ruik.

Laat het wonder toe.

La Myrrhe.

♡ ★★★★★ LA MYRHHE (1995) van Serge Lutens
♪♪ ∫∫ ♀♂ €€ ⎢woody oriental ⎢Exclusief verkrijgbaar bij Les Salons du Palais Royal in Parijs en de Lutens’ e-boutique.

 

Feminite du Bois revisited? Genie de Bois van Keiko Mecheri is niet wat het lijkt te zijn…

Sommige parfums sluiten een onvoorwaardelijk verbond met me. Zonder enig overleg of aankondiging vooraf. Kruipen onder mijn huid, slaan hun klauwen in mijn ziel en weigeren los te laten. Zeggen, dit is mijn thuis en verleiden me zachtmoedig tot overgave. Geuren die, zodra ze de weg via mijn neus naar mijn hart hebben gevonden, me in verwondering en bewondering tot stilstand brengen. Caught by surprise, door hun schoonheid, zeggingskracht en originaliteit.

Niet veel parfums zitten in deze league. Maar één maakt onmiskenbaar deel uit van dit exclusieve gezelschap. Feminite du Bois van Shiseido. Uitgebracht in 1992 onder regie van toenmalig creatief directeur Serge Lutens, in samenwerking met Pierre Bourbon en Christopher Sheldrake. Deze drie hemelbestormers gaven ceder, een van oudsher veel gebruikt aroma in mannenparfums, de hoofdrol in deze vrouwengeur. Het bracht een schokgolf teweeg in de parfumgemeenschap. Vanaf dat moment werd alles anders.

Helaas is Feminite du Bois al weer jaren geleden uit produktie genomen. Onbegrijpelijk maar waar. Alsof de Franse regering besluit de muziek van Debussy in de ban te doen, de Italianen hun wijngaarden met Sangiovese rooien en onze koningin de Gouden Koets bij het grofvuil zet.

Kennelijk zat het Serge Lutens ook niet lekker. In 2009 heeft hij onder zijn eigen label Feminite du Bois opnieuw uitgebracht. Maar jammergenoeg raakt deze heruitgave me niet zoals zijn oorspronkelijke schepping doet.

De verrassing was groot toen ik deze week Genie de Bois van Keiko Mecheri rook. Even meende ik me in het vroegere bosje van Serge te bevinden. De  spicy opening, het bloemige van de viooltjes. Mijn hart veerde op bij deze onverwachte ontmoeting met een oude liefde. Maar bij nadere inspectie blijken de verschillen groter dan de overeenkomsten.

FEMINITE DU BOIS van Shiseido (1992)
♡ ☆ ♪♪ ≀≀≀ ♀♂ ⎢woods ⎢Uit produktie
Opent zeer spicy en assertief met kardemom, kaneel en kruidnagel.  Op de achtergrond de warme kruidigheid van het cederhout. Knisperende structuur. Er ontstaat een uren durende dans, waar het kruidige openingsakkoord dan leidt, dan volgt.
Op zeker moment ondergaat het parfum een metamorfose. Puntige kruidigheid klapt om in een zijdezachte textuur met perzikachtige en bloemige (viooltjes) aroma’s. Er ontstaat rust en ontspanning in het parfum. Ben nu op het punt beland dat ik alleen nog maar met mijn hoofd kan schudden. Eindeloos lang, complex en intrigerend. Meesterlijk.

GENIE DE BOIS van Keiko Mecheri
☆ ♪♪ ≀≀ ♀♂ €€€⎢woods ⎢Verkrijgbaar bij Skins en keikomecheri.com
Heerlijke melange van specerijen met het accent op kardemom. Zweem van viooltjes. Klein zoetje rondt de opening af. Lichter en speelser dan FdB. Na een kwartier worden de eerste tekenen van een karakterverandering zichtbaar. Specerijen maken plaats voor groene sap- en theeachtige tonen. Doet FdB er ruim drie uur over om een andere gedaante aan te nemen, Genie de Bois heeft hier niet meer dan een klein uur voor nodig. Waar FdB verandert van Yang (spicy) naar Yin energie (fruitig en bloemig), maakt Genie de Bois een tegenovergestelde transformatie door. Van vriendelijk en speels naar streng en beheerst. Klasse, maar voor mij persoonlijk net niet van hetzelfde kaliber als FdB.

Aroma’s volgens Keiko Mecheri: viooltjes, blad van viooltjes, tonkaboon, benzoin en rozenhout

Meer weten over Serge Lutens en zijn Feminite du Bois? Bekijk dan dit schitterende interview met de meester.

DOORGESNUFFELD: Bigarade Concentree EdPFM, Fleurs de Citronnier SL en No.22 Chanel

Het kon zo echt niet langer. Ze lagen tot enkele dagen geleden overal in huis, de geurstroken en parfumproefjes. Op de eettafel, op de vensterbank, in de boekenkast, op de traptredes, in de plooi van de bank, in de geurkamer (waar ze thuishoren), naast mijn bed, in mijn werktas, in mijn andere werktas, in mijn jaszak, in de zakken van mijn vest. In mijn portemonnee, in mijn schriftje dat altijd meegaat op snuffeltour en laatst vond ik nog een Spicebomb van Victor & Rolf in mijn broekzak.

Het werd dus hoog tijd dat een klusjesman de herinrichting van het kleinste kamertje van ons huis (nou ja, het op één na kleinste…) ter hand ging nemen. Hij zaagde een groot werkblad  op maat, monteerde deze tussen twee muren en hing wat schappen op. Et voilà, een overvol, rommelig en veel te klein geurhok werd omgetoverd tot een ruim, comfortabel en fraai geurpaleis. Quel bonheur.

De parfumgrondstoffen staan nu in alfabetische volgorde op een schap. Van de A van ambergris en anijszaad tot de V van vanilline en de W van wortel. Ik hoef mijn linkerarm maar even uit te strekken om mijn geurgeheugen op te frissen. Vetiver? Het flesje met de stroperige vloeistof is onder handbereik. Samen met ylang ylang, venkel en wierook in het doosje waar voorheen de verrukkelijke bonbons van de Maastrichtse Patissier Peter Lemmens hun onderkomen hadden.

De nog te beoordelen proefjes staan bij elkaar in een zwart wit gestreepte doos. De decantjes zijn netjes opgeborgen in een witte Ikea archiefdoos, beschermd tegen licht en warmte. De parfumbibliotheek is uitgemest en de dubbele exemplaren zijn opgeborgen in een luchtdichte box in onze koele kelder. De parfumboeken staan aan de rechterkant op het werkblad en de parfums die ik op dit moment graag draag zijn uitgestald op een bijzettafeltje.

Natuurlijk moest dit paradijs der zintuigen ritueel worden ingewijd. Is er een mooiere manier denkbaar dan een intensieve snuffelronde van parfums die al tijden naar me lonken vanuit de doos “nog te testen”? Ik vroeg aan mijn neus ‘En? Waar heb je zin in vandaag?’. Haar antwoord: Diptique (5 stuks), Serge Lutens (3 stuks), Chanel (1), Frederic Malle (3 stuks), Robert Piguer (2 stuks), Byredo (1), de vintage Pour Une Femme van Caron en de uit produktie genomen What about Adam van Joop!. ‘Jij je zin’. Aan het werk dus. Deze inwijdingsrite leverde drie winnaars op.

BIGARADE CONCENTREE van Éditions de Parfums Frédéric Malle (2002)
☆ ♪♪ ≀≀♀♂ €€ ⎢citrus ⎢Verkrijgbaar bij Skins Cosmetics
Bigarade = bittere sinaasappel. Verkwikkende dans van citrusfruit. Limoen, sinaasappel en iets peperigs en bitters. Wat warmte, wellicht afkomstig van het aroma van hooi dat op de site van EdPFM genoemd wordt. Voorjaarsvermoeidheid en neerslachtigheid maken geen schijn van kans bij dit elixer. Bedrieglijk eenvoudig parfum van de hand van Jean-Claude Ellena.

FLEURS DE CITRONNIER van Serge Lutens (2004)
☆ ♪♪ ≀≀♀♂ €€ ⎢floral oriental ⎢verkrijgbaar o.a. bij Celeste Parfums en de Bijenkorf
Poederige frisheid, ik wist niet dat het mogelijk was. Fleurs de Citronnier bewijst dat het kan. De neroli met zijn groene en wat strakke karakter zorgt voor een spannende ervaring. Ook hier laat Serge Lutens zien dat hij meester is in het verbinden van twee tegenpolen, ditmaal rul versus strak.

No. 22 van Chanel, Les Exclusifs (1922)
☆ ♪♪ ≀≀♀ €€ ⎢soft floral⎢Verkrijgbaar bij de Chanel Boutique op de PC Hooftstraat
Als je niet van zepige karakters in een parfum houdt, dan kun je nu ophouden met lezen. Ook mensen met een afkeer van aldehydes kunnen maar beter de dop op de fles houden. Maar zij die dol zijn op stuivend frisse bloemenparfums met een ragfijne en zeer elegante structuur zullen verrukt ‘ohhhhhh’ uitroepen bij het ruiken van No.22. Onmiskenbaar Chanel.

Zo, dat ruimt lekker op. En jij? Hoe hou jij je parfumverzameling op orde? Staat ook jouw huis ten dienste van je ietwat uit de hand gelopen hobby of ben je een opgeruimd wezen en heb je alles onder controle?

L’Eau Froide van Serge Lutens, de ijzige kus van de dood

Eerst een bekentenis. L’Eau van Serge Lutens liet me met zijn komst in 2010 in vertwijfeling achter. Het was voor mij zo’n radicale breuk met het eerdere werk van de grootmeester dat mijn neus een aperte weigering tot verder onderzoek vertoonde. De grenzen van mijn olfactorische flexibiliteit werden pijnlijk zichtbaar. Het was me domweg teveel. ‘Wat nou fris, verkwikkend en clean? Ik wil weelderig, kruidig, warm, vol, donker, intens. Ik wil Lútens!’, dreinde ik.

Goed, dat was in 2010. Het is nu 2012. De tijd heelt alle wonden. En een gewaarschuwd mens telt voor twee.

L’Eau Froide is als een kerk die na eeuwen haar deuren opent en haar kille adem de buitenwereld in blaast. Als de koele donkergrijze leistenen vloer van het middenschip en de contemplatie in de kerkbanken. Als de plotselinge huivering die uit het niets langs je ruggengraat glijdt. L’Eau Froide is als de ijzige kus van de dood.

De immense koude in het parfum komt door het gebruik van wierook die gemaakt wordt van de hars van de Boswelia Sacra uit Somalië. Naar zeggen van mijnheer Lutens de enige wierook die dit intens koude effect heeft.

Vind ik dit lekker? Ben ik nog niet uit. Vind ik het interessant? Dat heel zeker. Wil ik het dragen? Misschien. Zou ik het mensen kunnen aanbevelen? Ja, toch wel.

Maar enkel aan diegenen die hem ijs- en ijskoud willen…

L’EAU FROIDE van Serge Lutens (2012)
⁇! ♪♪ ∫∫ ♂ €€ ⎢Woods⎢Binnenkort in Nederland verkrijgbaar.
Tintelend fris. Iets van water, kamfer en mint. Beetje peperig en een hint van salie. Ceder? Heel veel wierook. Associaties met kou, kilte, zuiverheid en stilte. Met meditatie, gewijde ruimtes, rust en harmonie. De aanslag van rijp aan de binnenkant van mijn neusvleugels. En zeer verrassend: het parfum wordt op de huid zijdezacht en omhullend.

 

NEWS: some hot topics in the perfume community

Maart 2012

Het gist en het borrelt in de parfumwereld. Elke dag komen er wel grotere en kleinere nieuwsitems voorbij. Vooral in de internationale community speelt er elke dag wel iets interessants. In deze nieuwe rubriek een selectie uit het overrompelend grote aanbod.


La Petite Robe Noire van Guerlain, binnenkort ook buiten Parijs verkrijgbaar. De schitterende animatie op Youtube brengt je alvast in de stemming…

Serge Lutens lanceert nieuw parfum: l’Eau Froide. Inderdaad een ijskoude ervaring…

Mark Fenske publiceerde deze maand een interessant artikel over synesthesieSmelling a sound? Hearing a sight? The co-mingling of senses is not rare. 
‘Synesthesie is een vermenging van de zintuigen. Hoewel het niet ongewoon is dat zintuigelijke waarnemingen onderlinge invloed hebben, is dit bij synesthesie dusdanig sterk dat bijvoorbeeld kleuren geproefd worden of geluiden gezien. Deze eigenschap van de hersenen komt bij relatief weinig mensen voor. Deze nemen meerdere soorten impulsen tegelijk waar, ook als die in feite in het algemeen door andere zintuigen worden gegenereerd’. (wikipedia)

En het interview van Persolaise met Francis Kurkdjian houdt deze week de gemoederen nogal bezig…

 

Tubéreuse Criminelle (1999) van Serge Lutens, gek en geniaal.

‘Wat is dit?! Tijgerbalsem?’. Verschrikt schroef ik het dopje op de fles en staar ernaar in ongeloof. Is dit wel de geur die ik heb besteld? ‘Tubéreuse Criminelle’, vermeldt het etiket. Geen twijfel mogelijk. Maar ik had toch een bedwelmende tuberoosgeur besteld? Zo eentje waar je door heen moet knippen. Vol, weelderig en sensueel?

Dagenlang staat het parfum onaangeroerd op de eettafel in de woonkamer. Zo nu en dan werp ik er een steelse blik op. ‘Hmm, toch maar niet’. Het kost me een halve week om de klap van de eerste kennismaking te verwerken eer ik vrijwillig mijn neus opnieuw aan deze hoogst merkwaardige geur blootstel.

Geheel verrast ben ik nu ook weer niet. Serge Lutens en zijn partner in crime Christopher Sheldrake hebben immers patent op het creëren van buitenissige parfums.

Bij de tweede kennismaking zet ik me schrap voor wat komen gaat. Er is slechts één pufje nodig om het zwarte sprookje van Lutens tot leven te wekken. In nevelen van kamfer verschijnt Tuberoos ten tonele. Verkleed in rubber en wat verlegen, maar onmiskenbaar. Ze dwaalt rusteloos over het podium tot ze ruw door het duistere tweetal Zwart Leer en Drank overmand wordt.

Plotseling komen mijn nekharen overeind en word ik overvallen door een beklemmende onrust. Kom op Tee, het is maar een geur. Vloeistof in een flesje. Dat is het ook, maar toch. Beelden van een spaarzaam verlichte steeg, ijzige koude en geweld dringen zich aan me op. Lustmoord flitst door me hoofd. Ik duw de geurstrook ontzet van me af. Vreemd spelletje dit.

Wacht even, ik laat me toch niet door een parfum op mijn kop zitten. Kom op zeg.

Ik trek de stoute schoenen aan en ga een stap verder. Een pufje op mijn pols en een pufje tussen mijn borsten. ‘En, wat vind je er van?’, ik buig naar voren en open mijn coltrui voor mijn lief.
‘Bubblegum’.‘Nee echt?!’.
‘Ja, kauwgom’. ‘Rubber?’.
‘Ja, dat ook. Autobanden met tijgerbalsem. Van wie?’.‘Lutens’.
‘Die kerel is gek’.

Ik weet nu in ieder geval waarom ik vandaag door mensen vreemd wordt aangekeken.

Uren later sta ik aan de grond genageld als ik gedachteloos mijn pols besnuffel. De akelige steeg is veranderd in een weelderige bloemenweide en van het duistere tweetal is geen spoor meer te bekennen. De ijzige koude heeft plaatsgemaakt voor een zacht briesje. En de tuberoos? Die is bedwelmend, vol en sensueel.

Serge Lutens. Gek en geniaal, het gaat nogal eens samen.

Tubéreuse Criminelle
☆  ⁇!  ♪♪♪  ∫∫∫  €€  ♀♂⎢Floral ⎢o.a. Bijenkorf en Celeste, Ederveen en Mignonne
Lutens zelf noemt de aroma’s tuberoos, jasmijn, hyacinth, nootmuskaat en musk.

Heeft een parfum jou ook wel eens overrompeld? Of verwachtte je totaal iets anders? Laat het mij en de lezers van deze blog weten door te reageren op dit artikel.

 

De mooiste, de ondeugendste, de verontrustendste: parfumoogst 2011

Ik had vorig jaar om deze tijd niet kunnen bevroeden dat ik nu dit stuk zou schrijven. Maar als ik op dit jaar en zelfs mijn leven terug kijk, dan hing het eigenlijk al heel lang in de lucht. The Noble Nose; vrucht van mijn fascinatie en liefde voor geur. En uitlaatklep voor een andere liefde: het spelen met woorden en het vertellen van verhalen.

Nu het jaar op z’n einde loopt wil ik graag alle lezers bedanken voor het bezoeken van mijn site en voor alle lieve en bijzondere reacties die ik de afgelopen maanden heb mogen ontvangen via deze blog en per mail. Elke dag verwonder ik me erover dat mensen mijn schrijfsels weten te vinden en ze ook nog leuk genoeg vinden om terug te keren of de moeite nemen om te reageren. Dank, dank, DANK!

Ter afsluiting van dit jaar uiteraard een lijstje. Ik ben dol op lijstjes. Wie niet? De beste films van 2011, de twintig mooiste boeken, de Top 2000… Lijstjes zijn een fenomeen dat hoort bij zo’n laatste week van een kalenderjaar.

Mijn lijstje gaat uiteraard over parfum. Over de geuren die op mij dit jaar een onuitwisbare indruk maakten.

Mijn absolute winterfavoriet
Eau d’Hiver Frederic Malle (woods)
Witte amandelen in handwarm water met een zachte poederigheid. Ronduit mjum.

De geur die voor de zachtste landing zorgde op de eerste herfstige dag dit jaar
Coromandel van Chanel (oriental)
Warm, rond en comfortabel met die heerlijke toets van vochtige, mossige bosaarde (dank je Agnes!).

Mijn meest geliefde lentegeur
La Tulipe van Byredo (floral)
Ragfijne gebottelde onschuld, de perfecte huwelijksgeur.

Het ondeugendste parfum
L’Ombre Fauve van Parfumerie Generale (woods)
Pierre Guillaume’s trip naar verre oorden vol sexy jongelingen.

Het beste anti-depressivum
Zonder Aqua Allegoria Pamplelune van Guerlain was ik de verschrikkellijk natte zomer van dit jaar niet doorgekomen. Opwekkend en energiek. En ja, het ruikt naar grapefruit, maar de heerlijkste rijpe grapefruit die ik ooit geroken heb! Een model grapefruit, archetypisch, eentje voor de Arc van Noach.

Mijn grootste ontdekking
Ik kan niet kiezen. En waarom zou ik? Ik ben hier toch de baas?
De geuren van Mona di Orio en XerJoff.

Grootste verrassing in mainstream parfumland
Bottega Veneta van Bottega Veneta (chypre)
Een subtiele en karaktervolle chypre. Bravo!

Baiser Volé van Cartier (floral)
Voor iedereen die de lancering heeft gemist: loop bij het eerste lentezonnetje de dichtstbijzijnde Ici/Douglas/Sephora binnen en laat je verrassen door deze kristalheldere, groenige geur van lelies.

Mooiste vintage geur die ik dit jaar heb weten te bemachtigen
Ook dit zijn er twee: Vent Vert van Balmain en Arpege van Lanvin. My holy vintage grail.

Het meest verontrustende brouwsel
Serge Lutens Tubereuse Criminelle (floral)
Gebottelde waanzin met een happy ending.

En daarmee is deze lijst ook meteen een voorproefje van wat er allemaal komen gaat op mijn blog in 2012. En meer, want vanaf de tweede week van januari zal naast de vrijdag ook op dinsdag een artikel verschijnen.

—-

May you be happy,
May you be safe,
May you be at ease,
May you be healthy.

Ik wens je alle goeds voor 2012!

Datura Noir (2001) van Serge Lutens. Gevaarlijk aantrekkelijk.

Afgelopen vrijdag beloofde ik om Teint de Neige van Lorenzo Villoresi te bespreken. Een heerlijke poederige wintergeur, met een onverwachte twist. Je houdt de review zeker van me tegoed. Het lot heeft echter anders beslist…

Zo nu en dan kom ik een geur tegen die ik MOET hebben en per se WIL dragen. Een geur waar ik tientallen keren per dag aan denk en waarbij ik maar één ding voel: HEBBEN. Dat overkwam me de afgelopen week met Datura Noir van Serge Lutens.

Datura is een bloem met bijzondere eigenschappen. Belangrijk bestanddeel van menig heksenbrouwsel en met sterk hallucinerende werking. Bloeit ‘s nachts en alle delen van de plant zijn zeer giftig. De Azteken schijnen het ‘de almachtige’ te noemen’ en de Indianen ‘duivelsgras’. Gevaarlijk aantrekkelijk.

Het was tussen mij en Datura Noir overigens geen liefde op het eerste gezicht.

De geur op de blotter vond ik lekker, zeker, maar was wat massief en had weinig relief. Een groots boeket van exotische bloemen in een vaas met licht gekruide amandelmelk. Zoiets. ‘Typisch Lutens’, schoot er door me heen. Veel, vol en luidruchtig. De verkoopster wilde hem op mijn huid sprayen, maar ik weerde haar af. Voor je het weet loop je een hele dag rond met iets waar je uiteindelijk van griezelt, en de medemens met jou.

Het toeval wilde dat een week later mijn lief een proefje voor me meebracht. Ontvangen bij de aankoop van een flesje Chergui. En daarmee kreeg dit verhaal zijn vervolg.

Er gebeurde iets onverwachts met de geur op mijn huid. Het parfum opende zich, net zoals een mooi glas wijn zich kan openen. Het werd lichter, transparanter, levendiger en lichtvoetiger. De bloemen begonnen te leven, werden bewogen door een licht briesje en toonden hun onwaarschijnlijke schoonheid aan me. Zacht, warm en geraffineerd verleidelijk.

Ook mijn lief probeerde hem uit, geïntrigeerd door de uitwerking op mij. Maar hoe jammer, het parfum presenteerde zich heel anders op zijn huid. Alle toetsen van de geurharmonica klapten op elkaar. De geur kreeg weer dat massieve, werd zelfs een beetje vettig en daarmee ook veel minder aantrekkelijk.

Met moeite kon ik de aandrang om te blijven sprayen de kop indrukken. Een proefje van 1,2 ml is immers zo op. Als een kostbaar kleinood kreeg het een plekje op mijn geurkamer om enkel bij speciale gelegenheid te worden gebruikt.

Een week geleden gebeurde dan toch het onvermijdelijke. Het proefje was leeg. Ik drukte en drukte, maar nee, het was uit met de pret.

Een zeker gevoel van droefenis maakte zich van mij meester. Ik doolde rond in mijn geurbibliotheek, maar kon mijn draai niet vinden. Ik greep terug op Arpège, altijd goed, en troostte me met een vintage Miss Dior. Maar de onrust bleef. Ik snuffelde zo nu en dan aan het lege proefje, als een hond aan de pantoffels van zijn overleden baas. Leegte. Verlangen. Hunkering.

Volledig in de ban van Datura Noir.

Ook betoverd door een geur? Deel je ervaring met mij en de lezers van deze blog door te reageren op dit artikel.

Verkrijgbaar o.a. bij de vestigingen van de Bijenkorf in de randstad, Celeste Parfums, Robert Nederveen en Parfumerie Mignonne Maastricht.

Volgende week Drama Nuui van Parfumerie Generale / Pierre Guillaume ‘beam me up scotty’.

De 20 mooiste herfstgeuren, deel 2

Mijn favoriete herfstgeuren van deze week zijn kruidig, droog kruidig, warm kruidig, fris kruidig, pittig kruidig, specerijen kruidig, houtig kruidig, nou ja, kruidig dus!

WOODY ORIENTAL
Chergui • Serge Lutens
Hoe goed kan het leven je gezind zijn? Een herfstzonnetje, een perfecte cappuccino en een Lutens die geen eten en drinken tegelijk is.
Eerst: zwarte thee, gearomatiseerd met iriswortel, musk en een lepeltje honing. Later: pijptabak en donker leer. Eindeloos lang. Voor elegante mannelijke mannen en stoere vrouwen.

Verkrijgbaar o.a. bij de vestigingen van de Bijenkorf in de randstad, Celeste Parfums, Parfumerie Mignonne Maastricht en Robert Nederveen.

Nr.14 Iris Oriental (voorheen Iris Taizo) • Parfumerie Generale Pierre Guillaume
Een vreemde geur. Ik kan er maar moeilijk de vinger op leggen. Intrigerend, dat zeker. Eerst komt de geur met een groot gebaar naar je toe, om zich vervolgens discreet terug te trekken. Perfect zongerijpt fruit, perzik? Kardemom verpakt in melkchocolade. De geur van iriswortel zachtjes op de achtergrond. Zijdezachte structuur. Heerlijk.

Verkrijgbaar o.a. bij Annindriya en Celeste Parfums.

Douce Amere • Serge Lutens
Ja inderdaad, weer een geur van Lutens. En nee, ik heb geen aandelen in zijn parfumimperium. En zeker, ik heb mijn best gedaan om iets anders te selecteren in de categorie HERFST en WOODY ORIENTAL. Het spijt me, het is me niet gelukt. Douce Amere is domweg extraordinaire…

Hou je van absint, dan hou je van Douce Amere.
Het brengt mij regelrecht naar de woonkamer van mijn schoonouders. Mijn allerliefste schoonmoeder die een heerlijk hartverwarmertje voor me maakt. Een scheutje Ouzo, verse koffie erover, een lepeltje suiker en wat kaneel. Het brengt me bijna in tranen. Ik mis haar.

Verkrijgbaar o.a. bij de vestigingen van de Bijenkorf in de randstad, Celeste Parfums, Parfumerie Mignonne Maastricht en Robert Nederveen.

WOODS
New York Oud • Bond nr.9
Oef, wat is dit lekker. Nou moet ik bekennen dat ik nogal dol ben op deze geurfamilie, dus je hebt snel mijn aandacht. Droog, maar niet strak. Kruidig, maar niet zoet. Mannelijk, noch vrouwelijk.

Oud(h), is een hars dat gevormd wordt op de bast van de snelgroeiende en groenblijvende oosterse boomsoort aquilaria. De hars wordt gevormd zodra de boom door een bacterie- of schimmelinfectie getroffen wordt. Het is een van de duurste houtige grondstoffen ter wereld en sinds enkele jaren immens populair in de westerse ‘haute parfumerie’.  Overgewaaid uit het Oosten, leve de globalisering.

Hoe oud(h) ruikt? Rokerig, stoffig, medicinaal, het kan zelfs iets mufs hebben.
Van mufheid is in New York Oud echter geen sprake. Integendeel, alle eventueel verontrustende randjes zijn er af geslepen. Geen donkere hoekjes, geen onrustbarende wendingen, geen mystiek. Wat overblijft is een frisse, aromatische en vitaliserende oud. Een westerse oud, misschien wel een amerikaanse oud. Clean, slim en straight forward.

Verkrijgbaar bij o.a. BabassuCloud Nine Store, Parfumerie Mignonne Maastricht en Robert Nederveen.

Amouage Ubar • Amouage
Als ik Ubar ruik, dan ruik ik sex. Geen tussenkomst van gedachten, ongepolijst en rauw. Ja sorry, ik kan het niet helpen. En neen, ik had nooit gedacht dat ik het ‘S’-woord ooit zo open en bloot zou durven te gebruiken op deze site. Ik ben immers welopgevoed en welopgevoede dames gebruiken dit woord niet in het openbaar, toch? Maar goed, ik hou niet van geschiedvervalsing en ik ga me daar zeker niet aan bezondigen op mijn eigen blog. Vandaar.

Zal ik dan nu de beschrijving maar beëindigen en de rest overlaten aan uw eigen verbeelding?

Oh, wat Amouage er zelf over zegt? ‘Romancing the mystery of Ubar’s splendour, paradise is regained with echoes of bergamot and lily of the valley, complementing the majestic Damascene Rose with the eternal presence of sandelwood’. Ubar klinkt als een onschuldig niemandalletje, in plaats van een grommende tijgerin. Watjes.

Verkrijgbaar o.a. bij BabassuParfumerie Aalbers Nijmegen, Parfumerie Mignonne Maastricht en Robert Nederveen.

CHYPRE
Calèche • Hermès
Wat zou ik moeten zonder mijn Calèche Soie de Parfum? Zonder deze opwekkende, vibrerende en uit duizenden te herkennen magistrale chypre? Calèche zet me tot actie aan en doet me even geloven alles onder controle te hebben.

Een grand dame, die een paar keer op de operatietafel heeft gelegen. En misschien moet ik zeggen dat de laatste keer haar zwaar gevallen is. Maar ze weigert haar trotse hoofd te buigen, de uitdagende blik in haar ogen verraad haar ongebreidelde overlevingsdrift. Toch vrees ik voor haar leven nu de IFRA heeft besloten eikenmos zo goed als in de ban te willen doen. Voor de liefhebbers: sla nog wat extra flesjes in voordat het te laat is.

Verkrijgbaar bij de betere parfumerie.

Pour Monsieur • Chanel
Ik zou bijna zeggen, Pour Monsieur is zo ongeveer het tegenovergestelde van Calèche. Is Calèche het luid briesende donkere raspaard, dan is Pour Monsieur de ultralichte jocky die van een afstand de situatie rustig in ogenschouw neemt. Een ideaal koppel zou je zeggen, en dat is het ook. Opent ultra licht met citrus en oranjebloesem, vervolgt warm pikant en eindigt als een echte chypre, met wat vochtige bosgrond. Tijdloze elegantie.

Verkrijgbaar bij de betere parfumerie.

DRY WOODS
Baudelaire • Byredo
Iets vegetaals en iets dierlijks. Iets warms en iets koels. Iets ronds en iets straks. Jeneverbes, kummel en musk, toefje leer.

Dit parfum staat bol van de tegenstellingen en toch is er balans. Byredo laat aan zijn klanten over om te bepalen of het een jongetjes- of meisjesparfum is. Voor mij is het duidelijk, het is beslist en zonder enige twijfel een geur voor mannen. Goed gesoigneerd, ambitieus en met charisma.

Verkrijgbaar bij Skins.

1740 • Histoires de Parfums
Kruidenlikeur. Leer. Bedwelmende davana. Patchouli. Ceder. Een heel lichte smeuigheid.

Wat een intrigerend en spannend parfum. Wat een cocktail aan indrukken. En wat een magistraal bouwwerk. De geur is intens, maar niet dik. Krachtig, maar niet luid. Sensueel, maar niet wulps. Strak getrokken in een lederen korset.

1740, geinspireerd op de parisien Donatien Alphonse François, alias Marquis de Sade. Het boek heb ik niet gelezen, aan de geur heb ik genoeg.

Verkrijgbaar o.a. bij Amarna Maastricht en Celeste Parfums.

FOUGÈRE
Guerlain • Jicky 
Laat ik beginnen met een bekentenis. Ik heb moeite met geuren in de fougèrefamilie. Ze zijn me te opdringerig, te direct. Bij mij gaat er weinig trillen bij Azarro pour Homme of Drakkar Noir. Eerder lopen de rillingen me over de rug.

Gelukkig zijn er altijd uitzonderingen die de regel bevestigen.

Brigitte Bardot schijnt er verzot op te zijn, en ook Jacky Kennedy Onassis heeft het parfum gedragen. Jicky, gecreërd in 1889 luidt een nieuw tijdperk in de parfumwereld in. Geïnteresseerd in deze historische landmark? Bekijk dan de interessante voordracht van Chandler Burr op TedX afgelopen september.

Waar Jicky naar ruikt? Heel lichte smeuïge vanillevla, gearomatiseerd met lavendel en provencaalse kruiden.  En iets dierlijks, wat het precies die angel geeft.

Verkrijgbaar o.a. bij Celeste Parfums, Parfumerie Mignonne Maastricht en de Bijenkorf vestigingen in de randstad.

YSL • Kouros
Wat een powerbeest, gespierd, viriel en verontrustend. Musk, kamfer en kruidnagel. En, heel verrassend, ook iets bloemigs en poederigs. De ‘über’ fougère, larger than life.

Disclaimer: voorzichtig sprayen mannen, dit is een geurbom.

Verkrijgbaar o.a. bij Douglas, Ici Paris en Sephora.

En wat is jouw favoriete herfstparfum? Laat het me weten door te reageren op dit artikel.

Volgende week: Madame Rochas, tijdloze elegantie. Het derde deel uit de serie ‘classics uit de zestiger jaren’.